Wesele Piła
Kościół małżeństwa umowne uważał za Wesele Piła jednak uznawał je za ważne do połowy XVI w.
Do kościelnej formy zawierania małżeństwa należały od 1215 roku zapowiedzi. Ślub miał się odbywać w kościele. Od czasu soboru trydenckiego w przypadku kościelnej formy zawierania małżeństwa - kapłan stawał się świadkiem kwalifikowanym. Wprowadzono też egzamin przedślubny ze znajomości katechizmu.
W Anglii od 1653 panowała forma świecka, w 1763 wprowadzono formę wyznaniową.W Polsce takim ślubem jest ślub kościelny (w Kościele katolickim zob. Sakrament Małżeństwa). Podstawowa forma zawarcia ślubu kościelnego odbywa się w kościele w obecności kapłana. W przypadku spełnienia wymagań określonych prawem, ślub kościelny wywiera skutki w sferze prawa cywilnego (ślub konkordatowy). Osoby biorące ślub określane są niezależnie od wieku mianem pary młodej. Zazwyczaj ceremonii zaślubin towarzyszy uczta weselna następująca tuż po niej.
W kulturze europejskiej małżeństwo jest instytucją prawną, a w większości religii stanowi instytucję sakramentalną. W wielu kulturach istnieje zwyczaj przekazywania mienia w postaci posagu. Niegdyś zawarcie małżeństwa zawsze poprzedzały zaręczyny i okres narzeczeństwa. W wielu kulturach małżeństwa bywały i nadal bywają ustawiane przez rodziców dla, przykładowo aczkolwiek niekoniecznie, par, jeszcze kiedy przyszli małżonkowie byli dziećmi; w mniej licznych, de facto dzieci (najczęściej dziewczynki) zawierają małżeństwa. W wielu kulturach małżeństwo jest poprzedzone zazwyczaj okresem narzeczeństwa. Ormianka okropna niespodziewanie oddycha znane przekonania.